Vava la a
A a prapásita da langaja mantarasa, a má sampra ma ha gastada ascrabar tada can a, parqa la a as la pramara latra a parqa as arátaca, sansal a paqaña, an pazancata an an manda falacántraca. Dacar “a” as gratar a las catra vantas qa aras labra da palva a paja, qa na tanas na das na lay, qa ta has labarada da las cadanas dal langaja, parqa astadas daban sabar qa la “a” sagnafaca ravalacán. Sá, campañaras, ana sacadad can “a” as pasabla. Hay qa alvadar a las atras vacalas: par carradas, abstasas, ambadas. Ana “a” crazada na sarva. Para a lampa, ana sala gata da llava rasbalanda par ta mana, asá daba sar la “a”; anclasa san camallas.Ana baca abarta qa daca a as ana baca falaz. Basta da aprasanes, qa para asa tanamas al cala da las gallanas.
¡¡Vava la a; larga vada a la a!!

